10 اکتبر 2026- بیش از ۱.۵ میلیون استرالیایی با دیابت زندگی می‌کنند؛ وضعیتی بی‌وقفه و طاقت‌فرسا که چالش‌های روزمره‌اش می‌تواند سلامت روان آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، افراد مبتلا به دیابت هر روز، تاب‌آوری، انعطاف‌پذیری و توانمندی‌های چشمگیری از خود نشان می‌دهند.
تحقیق جدید «مرکز تحقیقات رفتاری استرالیا در حوزه دیابت» وابسته به «مؤسسه تغییرات سلامت دِکین»، به بررسی توانمندی‌ها و منابعی می‌پردازد که به افراد مبتلا به دیابت کمک می‌کند تا به زندگی باکیفیتی دست یابند. این مطالعه که توسط دکتر ادیت هالووی و نویسنده اصلی، نارل رابرتسون هدایت شده، در نشریه Diabetic Medicineمنتشر شده است.
دکتر هالووی، می‌گوید: «ما با ۳۲ بزرگسال در ایالت ویکتوریا که مبتلا به دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ بودند، مصاحبه کردیم تا دریابیم چه عواملی به آن‌ها کمک می‌کند احساس خوبی داشته باشند، با چه موانعی روبرو هستند و برای داشتن زندگی خوب و حفظ سلامت روان، به چه چیزهایی نیاز دارند.»
در این پژوهش، یک «گروه مشورتی اجتماعی» متشکل از افراد مبتلا به دیابت، فرآیند تحقیق را هدایت کرده، در طراحی مصاحبه‌ها مشارکت داشته و به تفسیر یافته‌های اولیه کمک کرده است. دکتر رابرتسون اظهار داشت: «بسیار مهم بود که صدای افراد مبتلا به دیابت شنیده شود و ما توانمندی‌ها، تجربیات و عاملیت فردی آن‌ها را برای زندگی خوب با دیابت به رسمیت بشناسیم.»
شرکت‌کنندگان در این مطالعه، روابط حمایتی، ارتباط با همسالان و متخصصان سلامت همدل را کلید زندگی خوب با دیابت دانستند. پذیرش وضعیت بیماری و بهره‌گیری از توانمندی‌های فردی نظیر تاب‌آوری، حل مسئله و مهارت‌های مقابله‌ای سالم نیز موجب ارتقای سلامت روان آن‌ها شده بود.
با وجود این نقاط قوت، شرکت‌کنندگان از دشواری‌های دسترسی به حمایت‌های سلامت روان، از جمله زمان‌های طولانی انتظار، هزینه‌های بالا، محدودیت در دسترسی و دشواری در یافتن خدمات روان‌شناختیِ آگاه به مسائل دیابت، گزارش دادند.
دکتر هالووی در این باره گفت: «یک شکاف واقعی در سیستم مراقبت‌های بهداشتی، نبود حمایت‌های سلامت روان برای افراد مبتلا به دیابت است. شرکت‌کنندگان به ما گفتند که خواهان مراقبت‌های یکپارچه‌تری هستند که هم جنبه‌های جسمی و هم جنبه‌های عاطفی زندگی با دیابت را در نظر بگیرد. متخصصان سلامت در حوزه دیابت که تقاضاهای روزمره این بیماری را درک می‌کنند، نقشی حیاتی در حمایت از سلامت روان از طریق مراقبت‌های همدلانه ایفا می‌کنند.»
علاوه بر این، این تحقیق بر اهمیت کاهش انگ‌های اجتماعی و باورهای غلط درباره دیابت تأکید کرد.
دکتر رابرتسون، افزود: «بسیاری از شرکت‌کنندگان تجربیاتی از قضاوت یا سوءبرداشت در محیط‌های درمانی، کاری و جامعه گسترده‌تر را توصیف کردند. ایجاد آگاهی و درک بیشتر از واقعیت‌های زندگی با دیابت می‌تواند به افراد کمک کند تا احساس حمایت بیشتری داشته باشند و کمتر احساس تنهایی کنند.»
در نهایت، یافته‌های این پژوهش نشان داد که حمایت از سلامت روان در مراقبت‌های دیابت، تنها به معنای رسیدگی به چالش‌ها نیست، بلکه به معنای شناسایی و تقویت توانمندی‌هایی است که افراد از پیش دارا هستند. محققان امیدوارند با تغییر رویکرد از «مشکل چیست؟» به «قدرت در کجاست؟»، به توسعه رویکردهای فردمحورتر کمک کنند که به شکوفایی افراد مبتلا به دیابت منجر شود.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2026-10-wrong-strong-exploring-personal-strengths.html